

آشنایی با استایل مینیمال و قوانین مهم این استایل
همان طور که از اسم مینیمال معلوم است، این سبک تاکید به کمگرایی یا به عبارتی سادگی مطلق دارد.در وجودِ همۀ ما چیزی نهفته است که همیشه، سادگی و توازن را می ستاید. هر چقدر هم که به سمت چیزهای پُر زَرق و بَرق برویم، باز هم گاهی دلمان سادگی را می خواهد. استایل مینیمال ، این سادگی را همراه با آرامش در خود دارد. این استایل ساده، از آن دسته استایل هایی به شمار می رود که هیچ وقت از مُد نمی افتد و همیشه پرطرفدار است؛ در واقع، مینیمالیسم، ترندی زودگذر نیست؛ بلکه یک سبک است.
جنبش مینیمالیسم در دنیای هنر
جنبش مینیمالیسم در دنیای هنر برای مخالفت با اکسپرسیونیسم انتزاعی در 1960 میلادی شکوفا شد، جنبشی پرشور و با هیجان که فرم، رنگ و در نهایت اثر را از حالت عادی و سنتی خود خارج میکرد.
مینیمالیسم همسو با افکار مدرن است، وقت نمیگیرد، کوتاه و ساده است و فرم واقعی را به بیننده، بدون پرحرفی نشان میدهد.کوکو شانل (1937)؛ پس از جنگِ جهانی اول، فعالیت فیزیکی زنان افزایش یافت. در همان زمان؛ شانل به فکر طراحی لباس های زنانه با الهام از لباس های مردانه افتاد.

مینیمالیسم را یعنی داشتن و پوشیدنِ لباس های ساده و کاربردی
در طول تاریخ، تعدادِ اندکی از مکاتبِ فلسفی، فکری یا طراحی، به اندازۀ مکتبِ مینیمالیسم دوام داشته اند و همواره، پرطرفدار باقی مانده اند.
مینیمالیسم ریشه در دهۀ 1960 و اوایلِ دهۀ 1970 دارد. خاستگاهِ مینیمالیسم را می توان در هنر بصری آمریکا و جنبش های فلسفی و هنری سراسر جهان مشاهده کرد.
مینیمالیسم، از همان زمان، پایه هایش را در جهان محکم کرد و در حوزه های مختلف راه یافت؛ از هنرهای زیبا گرفته تا صنعتِ مُد و دکوراسیون خانگی.

“سادگی در پوشش اولین اصل در سبک مینیمال است.“
سبک مینیمالیسم زنانه برای فرار از کلیشه های جنسیتی
در آن دوره، زنان نیز شروع به کار کردند و سبک زندگی شان تغییر کرد؛ در نتیجه، نیازمندِ لباس های ساده و کاربردی بودند تا بتوانند راحت تر کار کنند و پا به پای مردان در جامعه حضور یابند؛ از این رو، طراحان آوانگارد به فکر طراحی لباس ها و استایل های ساده افتادند.
مینیمالیسم تبدیل به راهی برای فرار از کلیشه های جنسیتی شد. طراحان ژاپنی نیز تاثیر شگرفی بر تکامل این استایل داشتند.در دهۀ 1980، دو دستۀ بورژوا و آوانگارد به وجود آمد و در نتیجه، دو نوع مینیمال کاملاً متمایز پدیدار شد.
خانه های بزرگ مد، طرفدار استایل شیک و ساده بودند و طراحان نوظهور سعی داشتند مینیمالیسم را در مسیری مفهومی پیش ببرند.
در این بین، مینیمالیسم جدیدی آغاز شد: ساختارشکنی. در اواخر دهۀ 1980 و اوایل 1990، طراحان مطرح آمریکایی، مانند کلوین کلاین، هدایتگر این سبک شدند. در اوایل دهۀ 1990، فوتوریسم با مینیمالیسم همراه شد.
آیتمهای اساسی در استایل مینیمال
آیتم های ضروری در استایل مینیمال مواردی همچون تیشرت سفید، شلوارهای جین تیره، دامن های مدل مدادی طوسی رنگ، شومیز های دکمه دار، کت های بلیزر مشکی، کت های جین، کیف های مشکی ساده می باشند.
در زمان خرید میتوانید با صرف کمی هزینه بیشتر برای اجناس شیک و بادوام، آن دسته از آیتمهایی را خریداری کنید که هیچ گاه از مد نمی افتند و همواره قابل ست کردن در استایل مینیمال هستند. چنانچه استایل مینیمال را برای ظاهر خود انتخاب کرده اید، پیروی از مد روز برای شما مهم نخواهد بود بلکه لباسهایی را انتخاب میکنید که بادوام و خوشدوخت هستند و در شما حس اعتماد به نفس ایجاد میکنند.
یکی از موارد مهم در استایل مینیمال، راحتی و آسودگی شماست. بنابراین پوشیدن لباسهایی که بیش از حد معمول پوستتان را به معرض نمایش بگذارد و یا جلب توجه کند باعث میشود کمی احساس معذب بودن بکنید. استفاده از رنگهای خنثی، پاستلی و حتی سرد برای تکمیل استایل به سبک مینیمال.
ماهیت این رنگها به طوری است که ناخودآگاه چشم را برای یک استایل مینیمال آماده میکند.
ترکیببندی حداکثر سه طیف از یک رنگ یا استفاده از تنها یک رنگ در یک استایل از نشانههای استایل مینیمال است از آنجایی که کاربرد رنگ مشکی دیگر رنگ های خنثی در استایل مینیمال بسیار زیاد است ، برای ایجاد تنوع و اضافه کردن رنگ بهتر است آیتم هایی همچون کیف، کفش یا رژ لب خود را رنگی انتخاب کنید تا استایلتان جذاب تر شود.
ممنون از این که تا این قسمت مقاله همراه سایت آموزشی بدریان بودید. امیدواریم که از خواندن این مقاله لذت برده باشید و منتظر ادامه مقاله باشید. آرزومندیم مطالب گفته شده در آن برای شما مفید، کاربردی و سودمند بوده باشند. همچنین شما عزیزان در صورت تمایل به مطالعه مطالب مشابه در زمینه خیاطی، مدگرایی و…، میتوانید از لینکهایی که در ادامه در اختیارتان قرار میگیرند، استفاده کنید.
دیدگاهتان را بنویسید